Abrakadabra, to czary i magia! Magiczne mikstury, które dobrze znacie

Abrakadabra, to czary i magia! Magiczne mikstury, które dobrze znacie

Niektóre z nich dają nadludzką siłę, inne pozwalają zmienić się w drugą osobę, jeszcze inne przywracają zdrowie. W literaturze, bajkach, filmach czy grach pełno jest eliksirów o fantastycznych właściwościach. Zapraszamy na przegląd tych najpopularniejszych.

Czerwona buteleczka przywraca punkty życia, niebieska – punkty magii. Ten fakt zna doskonale każdy fan gier wideo. Nie ma gier fantasy bez magii, a eliksiry są jej namacalnym odpowiednikiem. W wielu tytułach pozwalają nie tylko się leczyć czy uzupełniać moc, ale też tymczasowo zwiększać statystyki postaci, widzieć w ciemności, a nawet uzyskiwać chwilową nieśmiertelność. Owe magiczne mikstury pierwszy raz w grach wideo pojawiły się w 1975 roku za sprawą Dungeons and Dragons, czyli jednej z najpopularniejszych na świecie gier fabularnych. Później szybko zadomowiły się w innych pozycjach fantasy – Diablo, Ultimie czy Final Fantasy. Tu warto nadmienić, że jednym z ciekawszych systemów związanych z eliksirami wprowadził polski Wiedźmin w 2007 roku. Gracz musiał nie tylko nauczyć się umiejętności alchemii, uzbierać potrzebne składniki (rośliny, części potworów), ale także liczyć się z tym, że każda spożyta przez niego mikstura, będzie zatruwać jego bohatera.

Oczywiście twórcy Dungeons and Dragons nie wpadli sami na koncepcję eliksirów. Ta jest znana od wielu wieków. Już wśród starożytnych mitów przewijają się wątki o przeróżnych miksturach. Ambrozja zapewniała greckim bogom wieczną młodość, a amryta z buddyjskich legend nieśmiertelność. W eliksirach lubował się też Szekspir – w „Śnie nocy letniej” nektar z fiołka nałożony na powieki danej osoby rozkochuje ją w pierwszej istocie jaką zobaczy. Z kolei najsłynniejsza literacka Julia wypija eliksir, który ma pomóc jej upozorować śmierć, co nieopatrznie prowadzi do samobójstwa jej ukochanego. Motyw eliksiru miłosnego przewija się z kolei w XII-wiecznej legendzie o rycerzu Tristanie i księżczniczce Izoldzie. Wśród polskiej literatury pierwsze przychodzą na myśl wiedźmińskie eliksiry wymyślone przez Andrzeja Sapkowskiego w sadze o Geralcie – Kot pozwalał widzieć w ciemnościach, Glamarye podkreślała urodę osoby używającej, a Wilga była antidotum na różnego rodzaju zatrucia.

 

Nie możemy także zapomnieć o najsłynniejszym uniwersum magicznym całego świata. W „Harrym Potterze” co rusz natrafiamy na różnego rodzaju specyfiki.

„Harry zatkał sobie nos i wypił eliksir dwoma wielkimi łykami. Smakował jak rozgotowana kapusta.
Nagle wnętrzności skręciły mu się, jakby połknął żywe węże. Zgiął się wpół, oczekując ataku mdłości, ale zamiast nich poczuł przebiegającą od żołądka po czubki palców rąk i nóg falę ostrego, piekącego bólu. Zaraz potem coś strasznego powaliło go na kolana… jakby skóra na całym ciele roztopiła się jak gorący wosk…”

Ten cytat z książki „Harry Potter i Komnata Tajemnic” opisuje odczucia po zażyciu Eliksiru Wielosokowego, który pozwalał tymczasowo zamienić się w inną osobę. Zapach Amortencji, czyli najsilniejszego eliksiru miłosnego, każdy z bohaterów sagi odczuwał inaczej, w zależności od tego, co go najbardziej pociągało – Hermiona uważała, że pachnie jak świeżo skoszona trawa i nowy pergamin, a Harry wyczuwał w nim kajmakową tartę i woń drewnianej rączki miotły. Pojawiały się tam też eliksiry zapomnienia, powodujące senność, czy obdarzające pijącego wielki szczęściem.

„Abrakadabra, to czary i magia, sekretem jest przepis na gumisiowy sok…” – śpiewał Andrzej Zaucha w piosence otwierającej „Gumisie”. Ów tajemniczy eliksir stworzony z Gumi Jagód pozwalał skakać bardzo wysoko, pomagając bohaterom w zbieraniu rzeczy znajdujących się w trudno dostępnych miejscach lub walcząc z wrogiem. W jednym z odcinku „Smurfów” Ważniakowi udaje się wyprodukować Eliksir Wzrostu, który powiększa Ważniaka do rozmiarów człowieka. Z kolei w „Shreku 2” eliksir o nazwie „Żyj długo i szczęśliwie” zamienia Shreka w ludzkiego przystojniaka, a Osła w białego rumaka. A jaki eliksir pozwalał pokonać całą armię Cezara? Oczywiście Magiczny Napój sporządzany przez druida Panoramixa.

Bez żadnej wiedzy tajemnej możecie wprowadzić zabawny i magiczny klimat na swój stół. W naszej grze o nazwie Mix Tura przyjmujecie rolę goblinów, którzy testują eliksiry wiedźmy. Niektóre są bezpieczne, a inne śmiertelnie trujące… Rzucając na rywali zaklęcia i wykorzystując własne szczęście staracie się pozostać ostatnim goblinem przy życiu.

Zobacz inne wpisy