Hotel pod pajęczą siecią. Tego nie wiecie o owadach – 5 niezwykłych ciekawostek. 

Tego nie wiecie o owadach – 5 niezwykłych ciekawostek.

Owady stanowią najliczniejszą grupę zwierząt żyjących na świecie. Do tej pory opisano ok 1 miliona gatunków, a naukowcy zakładają, że jest ich kilka, a nawet kilkanaście razy więcej. Pewnym jest, że wiele z nich wyginie, zanim zostanie przez nas odkryta i zbadana.

Owady zamieszkują praktycznie wszystkie środowiska lądowe i wodne na Ziemi, w tym zarówno wody słodkie i słone. Wykazują przy tym zdumiewające wręcz przystosowania do ekstremalnych warunków. Większość z nich żyje samotnie, ale niektóre wykształciły rozbudowane i pełne zależności społeczeństwa. Ciało każdego owada zbudowane jest z trzech podstawowych części: głowy, tułowia i odwłoka. Stanowią ważne ogniwa w łańcuchu pokarmowym wielu gatunków zwierząt, zapylają rośliny i są tym samym naszymi sprzymierzeńcami, ale jednocześnie stanowią zagrożenie dla naszego zdrowia przenosząc choroby, szkodzą nam niszcząc uprawy, kłując nas i żądląc. Mimo wszystko są niesamowite, ciekawe i przede wszystkim różnorodne. Zapraszam do poznania kilku ciekawych przedstawicieli gatunków owadów: trzmiela, motyla, ważki, skorka i pchły.

Trzmiel należy do pszczół, tylko często jest od nich większy i o wiele bardziej puchaty. Przez to wzbudza sympatię i jest bardzo lubiany. Jak to możliwe, że taka duża kulka z małymi skrzydełkami lata? Otóż mitem jest, że trzmiele nie powinny w ogóle unieść się do góry. Latają dzięki swojej dużej sile, niczym owadzie tankowce transportujące pyłek do gniazd, zasilane kalorycznym nektarem. Latanie wychodzi im na tyle precyzyjnie i sprawnie, że umożliwia im odwiedzanie olbrzymiej ilości kwiatów. Niewłaściwie jest mówić na trzmiela „bąk”, bo bąki to całkiem odrębna rodzina… należąca do much. Pamiętajmy, że trzmiele maja żądła i choć atakują stosunkowo rzadko i tylko w samoobronie, to użądlenie jest bardzo bolesne.

 

Motyle dzielą się na dzienne i nocne, przy czym gatunki tych drugich stanowią zdecydowaną większość. Z kolei te pierwsze zaskakują nas niezliczoną ilością barw, a delikatnie latając nad kwiatami cieszą nasze oczy wdziękiem i urodą. Owady te przechodzą przeobrażenie zupełne, czyli wszystkie cztery stadia rozwoju: jajo, gąsienica, poczwarka i na końcu osobnik dorosły – imago. Postać dojrzała z reguły żyje bardzo krótko, czasem kilka dni, a niekiedy nawet nie pobierając pokarmu skupia się jedynie na przedłużeniu gatunku. Niektóre motyle do przebiegu wspomnianego rozwoju potrzebują innych gatunków zwierząt. Należy do nich np. modraszek telejus, którego larwy poprzez specjalną wydzielinę „szukają” adopcji u mrówek i spędzają zimę w mrowisku, żywią się larwami gospodarzy, przechodzą przeobrażenie i w lecie opuszczają je jako dorosły już motyl.

Ważki na Ziemi pojawiły się ok 350 milionów lat temu, miały wówczas okazałe rozmiary, a rozpiętość ich skrzydeł dochodziła do 1 metra. Obecnie wielkość skrzydeł u największych przedstawicieli tego gatunku nie przekracza już 20 cm. Są świetnymi lotnikami, potrafiącymi latać w każdym kierunku niczym współczesne drony i do tego z dużą prędkością, dochodzącą do 80 km/h. Ważki to owady, które żyją w dwóch skrajnych środowiskach: wodnym (larwy) i powietrznym (imago). Są jednym z nielicznych gatunków zwierząt, w przypadku których postać larwalna może zaatakować i zjeść osobnika dorosłego.

Ciekawe są również skorki, u których zaskakujące jest to, że dorosłe osobniki opiekują się swoim potomstwem do chwili osiągnięcia przez nich samodzielności. Ta opiekuńczość to wyjątkowa cecha w świecie owadów. Poza tym te znane większości nam owady nie są dla nas niebezpieczne, wbrew różnym opowieściom nie wchodzą i nie wgryzają nam się do uszu. Przez jednych uważane są za pożyteczne w walce ze szkodnikami roślin, ponieważ zjadają uciążliwe owady, a przez innych za szkodniki, ponieważ podgryzają często liście roślin uprawnych. Skorka rozpoznamy po charakterystycznych wyrostkach zwanych cęgami, znajdującymi się na końcu jego ciała, które są bardzo mocne i służą mu do obron.Tego owada, podobnie jak i motyla spotkacie w familijnej grze Muduko „Hotel pod pajęczą siecią”.

(fot. Robert Hooke/ Wikipedia)

Pchła znana jest każdemu już od najmłodszych lat, nie tylko z wiersza o „Pchle Szachrajce” Jana Brzechwy, ale również jako popularny pasożyt skórny naszych ulubionych zwierząt domowych, jakimi niewątpliwie są pies i kot. Pchły to małe, bezskrzydłe owady żywiące się krwią, którą piją żarłocznie w olbrzymich ilościach, aż do kilkunastokrotnego zwiększenia swojej masy. Brak umiejętności latania rekompensują sobie dalekimi i wysokimi skokami. Gdyby ludzie mieli taką zdolność, to jednym skokiem mogliby znaleźć się na dachu wieżowca! Jeżeli wspomniany wcześniej nasz pupil się drapie i jest zdenerwowany, to może oznaczać, że w jego sierści właśnie zamieszkały pchły. Warto mu pomóc i ulżyć stosując odpowiednie szampony i płyny przepisane przez weterynarzy. Lepiej to zrobić, ponieważ pchły jako pasożyty odpowiedzialne są za przenoszenie wielu niebezpiecznych chorób zarówno wśród zwierząt, jak i ludzi.

autor: Piotr Woś (Stowarzyszenie Zielony Puszczyk)

Artykuł sponsorowany przez grę „Hotel pod pajęczą siecią”

Zobacz inne wpisy